سورمه

سورمه
سورمه نام شخصیت زنِ کتاب سمفونی مردگان عباس معروفی است که من اینجا آن را قرض می گیرم.
پیوندهای روزانه

ما یا آنها

سه شنبه, ۳۱ فروردين ۱۳۹۵، ۰۷:۵۶ ق.ظ

یکی از دوستان برای تولد شوهرش در سال اول ازدواجشان از بس نمی دانست چه بخرد گیره کروات طلا خرید.همسرش هیچوقت از این گیره کروات استفاده نکرد و به آن علاقه ای نشان نداد. می گفت: «حالا اگه ما بودیم بالاخره به یه جاییمون وصلش می کردیم که طرف مقابل دلش خوش باشه. مثلن می زدیم به سرمون!»


یک دوست دیگر برای تولد شوهرش گوشی اپل خریده. شوهر مذکور که در دنیای دیجیتال خیلی وارد است و سلیقه خاصی دارد بعد از چند روز به این نتیجه رسیده که گوشی های قبلیش بهترند و خیلی خوشش نیامده و این را اعلام کرده.


 دوست پسر دوست دیگرم برایش گوشی اپل خریده و یواشکی بدون اینکه دوست پسرش بفهمد به من گفته که این گوشی را دوست ندارد ولی تا کید کرده یک وقت چیزی نگویم که دوست پسرش ناراحت شود.


همسرم آشپزی اش بسیار خوب است و قبل از اینکه آشپزیش خوب باشد هم مثل خیلی از مردها این عادت را داشت که وقتی غذایی می خورد به جای دستتان درد نکند شروع کند به نقد کردن غذا. حتا شده خورشت قرمه سبزی من را جلوی جمع نقد کرده باشد. مشخص است که من تا به حال چنین کاری نکرده ام.


دارم فکر می کنم روش کداممان درست است. ما زن ها که چیزهایی را که دوست نداریم به دلیل دوست داشتن هایمان یا مراقبت از عزت نفس طرف مقابل نمی گوییم یا هدیه ای را که خوشمان نیامده، چون شوهرمان برایمان خریده و نمی خواهیم ناراحتش کنیم، می پوشیم و استفاده می کنیم یا مردها که در قید و بند این چیزها نیستند و ممکن است حتا فکر نکنند رفتارشان می تواند کسی را ناراحت کند؟ دلیل اینکه فکر نمی کنند هم لابد این است که ما زن ها همیشه مواظب عزت نفسشان بوده ایم، عزت نفسی که گاهی از فرط مراقبت ما پوشالی است.

نظرات  (۹)

پس نتیجه میگیریم همون جوراب به درد آقایون میخوره :)))))
اشتباه ما زن ها همینه که نقد نمیکنیم حداقل نقد منصفانه و جمع که شد یکدفعه میریزیم بیرون و فاجعه و دعوا به پا میکنیم ...
به شخصه در بلند مدت متوجه شدم که روش مردان را بیشتر می پسندم و مدتی است که در حال شیفت دادن از روش زنان به مردان هستم. به نظرم مردان با این شیوه خود واقعی شان را به ما می شناسانند. علاقمندی ها و نظرات صادقانه شان را . نقش بازی نکردن به آدم حس سبکبالی می دهد اما نقش بازی کردن توهم بزرگواری، توقع غیر معقول و دنیایی از شکوه و قضاوت را ایجاد می کند که تهش هم فقط عمر آدم ابلهانه هدر رفته است، در حالیکه کسی خود واقعی مان را هم نشناخته چه برسد که آن را دوست داشته باشد.
پاسخ:
از نظر من اینا همه تربیتی هست. از بچگی از دخترها خواسته می شه مدام متوجه خوشحالی دیگران باشن ولی پسرها بیشتر متوجه خودشون و اعتماد به نفسشون هستند. احتمالن برای یه دنیای بهتر یه ترکیب معقول از هر دوش لازمه.
این یه موضوع کاملا کاملا موردیه!! اصلا قابل تعمیم به جمع مردان و جمع زنان نیست!!
منم هزار مثال برعکس دیدم! اما گفتن نداره، چون اونم قابل تعمیم نیست!
۱۳ ارديبهشت ۹۵ ، ۲۱:۱۱ چشم به راهم ...
واقعا.. برخورد های متفاوت و برداشت های متفاوت و ...
ولی من هروقت ناراحت می شم می گم ..ولی برعکس همسرم هیچی نمیگه ..و تندی هم از اون هدیه استفاده می کنه ...
http://delestoon.blog.ir/post/100/هدیه-رو-وا-نکرده-پس-فرستاد
سلام
ولی مردا یه خودشیفتگی ذاتی دارن که فکر میکنن همیشه صاحب نظرن و باید نظرشونو اطلاع بدن تا بقیه فیض ببرن.
و زنا اغلب عزت نفس پایینی دارن که حتی وقتی از یه چیزشون تعریف میکنی به جای تشکر سعی میکنن اون ویژگی رو پایینتر بیارن و بگن همچین مالیم نیست!
طریقه برخورد خونوادس که باعث این مسئله میشه.
نمونش اینکه اگه کار اشتباهی رو پسر و دختر خونواده هر دو مرتکب بشن متفاوت تنبیه میشن. و اغلب در مورد پسرا سختگیری نمیشه.میگن پسره دیگه! یا اینکه اون پسره، فرق داره!
به نظر حقیر کار زنان صحیح است و ما مردان باید کمی شعور بیاموزیم

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">